Plaża

Sopocka plaża ciągnie się wzdłuż całej wschodniej granicy miasta, na długości około 4km. Jest położona nad Zatoką Gdańską. Obowiązuje na niej zakaz spożywania alkoholu. Kąpiel jest dozwolona na całej długości, w tym na kilku kąpieliskach, wyposażonych w toalety i natryski. Z parku na plażę prowadzi 39 wejść.

Między plażą a zabudową miejską położony jest pas wydm i park po północnej stronie mola. Wydmy porośnięte są roślinnością krzewiastą złożoną głównie z niskiej wierzby piaskowej, głogów. Wydmy porasta również niska roślinność, głównie trawy (wydmuchrzyca piaskowa zwyczajna, wydmuchrzyca piaskowa barwy sinej, piaskownica bałtycka, turzyca piaskowa).

Plaża ma szerokość od 200 do 20m. Jest  ona zmienna w zależności od poziomu morza. Woda niesie za sobą materiał skalny, zbierany z Kępy Redłowskiej i niszczonego falami klifu orłowskiego.

Sinice

Ocena 2018-08-30

Woda przydatna do kąpieli

Ocena możliwości rozmnożenia sinic: zjawisko występowało w każdym spośród ostatnich 4 lat

Ryzyko rozmnożenia się cyjanobakterii w przyszłości: duże

Szczególną uwagę poświęca się cyjanobakteriom, które produkują związki toksyczne. W Morzu Bałtyckim toksyczne zakwity tworzy gatunek Nodularia spumigena, chociaż w przybrzeżnych wodach odnotowuje się również liczne występowanie typowo słodkowodnych gatunków zwłaszcza z rodzaju Dolichospermum jak i Microcystis. Nie stwierdzono, by szczepy Apahnizomenon flosaque występujące w Bałtyku produkowały toksyny, w przeciwieństwie do szczepów słodkowodnych. Cyjanobakterie występują we wszystkich zbiornikach wodnych, problemem stają się jedynie wówczas, gdy wzrasta ich ilość.

Zakwitem wody nazywamy zmianę zabarwienia wody spowodowaną masowym namnażaniem się glonów. Gdy zakwit sinicowy rozwija się i trwa, wpływa on niekorzystnie na wygląd, jakość i użyteczność zbiornika wodnego. Zabarwienie kożuchów sinicowych jest różne: niebiesko-zielone, szaro-zielone, zielonkawo-brązowe oraz niekiedy czerwono-brązowe. Zależy to od gatunków tworzących kożuch, intensywności światła i wieku zakwitu. Wiele gatunków może wydzielać zapachy zatęchłe, ziemiste, lub trawiaste. Takie zakwity glonów czasami mogą tworzyć piany na brzegu zbiornika.

Podczas bezwietrznej pogody niektóre sinice mogą unosić się ku powierzchni wody i tworzyć tam kożuchy. Wyglądają wówczas jak rozlana farba, galaretka lub płatki pływające po powierzchni wody. Kożuchy sinicowe mogą szybko tworzyć się podczas bezwietrznych dni, jednak tak samo szybko mogą zniknąć, gdy nagle zerwie się wiatr i wzrośnie falowanie. Zakwity wody mogą być spowodowane masowym występowaniem jednego, dwóch lub wielu gatunków mikroorganizmów - zazwyczaj są to sinice, jednak w sprzyjających warunkach mogą to być również zielenice, złotowiciowce, kryptofity lub bruzdnice i okrzemki (zwłaszcza w morzach i oceanach).

Niezależnie od tego czy zakwity są spowodowane sinicami produkującymi związki szkodliwe czy nie, masowy ich rozwój jest zjawiskiem niekorzystnym. Wrażenie "zakwitów wody" mogą dawać też duże ilości pyłków drzew - zwłaszcza sosny, które wiosną mogą być przenoszone przez wiatr nawet na duże odległości i opadać na powierzchnię wody. Przez wiatr i falowanie wody pyłek może być przenoszony w przybrzeżną strefę jeziora, powodując wyraźne żółte zabarwienie wody. Zjawisko można obserwować wiosną u wybrzeży całego Bałtyku.

Niektóre sinice tworzące zakwity są zdolne produkować toksyny. Przyczyna tego zjawiska nie jest w pełni poznana. Toksyny te spowodowały w wielu krajach śmierć zwierząt dzikich i domowych, w tym trzody chlewnej, owiec, psów oraz śnięcie ryb. U ludzi odnotowano występowanie wysypki w przypadku kontaktu skóry z wodą i zachorowania po przypadkowym połknięciu wody ( np. podczas pływania). Zagrożenie stanowi również wdychanie aerozoli, zawierających toksyny sinicowe. Zakwity sinicowe, a także kożuchy sinic, nie zawsze są toksyczne. Jednak na podstawie wyglądu wody niemożliwe jest określenie, czy zakwit jest niebezpieczny czy też nie.